ماساژور بدن

برخلاف ماساژورهای تخصصی که برای یه ناحیه طراحی شدن، ماساژورهای بدن چندمنظوره‌ان: با عوض کردن سری یا تنظیم شدت می‌تونی همون دستگاه رو روی کمر، شونه، ران و ساق استفاده کنی.

روش‌های رایج ماساژ

• ضربه‌ای (پرکاشن): ماساژورهای تفنگی. ضربه‌های سریع و کوتاه به عضله می‌زنن و بیشتر بین ورزشکارها رایجن.
• غلتکی و شیاتسو: غلتک‌های چرخان که عضله رو ورز می‌دن و حسشون به ماساژ دست نزدیک‌تره.
• لرزشی: لرزش سطحی، سبک و کم‌صدا؛ برای ماساژ ملایم.
• فشار هوا: کیسه‌های هوا که دور اندام رو فشار می‌دن و رها می‌کنن؛ فشارشون یکنواخت و نرمه.
• گرمایش: روی خیلی از این روش‌ها اضافه می‌شه و امکان ماساژ همراه با گرما رو می‌ده.

چطور انتخاب کنی

اول ببین بیشتر کدوم ناحیه رو می‌خوای ماساژ بدی، بعد فرم دستگاه رو انتخاب کن:

• عضله‌های بزرگ پا و پشت بعد از ورزش: ماساژور تفنگی با سری‌های قابل تعویض.
• پا و ساق: ماساژور فشار هوا.
• کمر و شونه موقع نشستن یا دراز کشیدن: جلیقه یا کمربند ماساژور گرمایشی.
• ماساژ همه‌کاره روی نقاط مختلف: ماساژور چندسری یا غلتکی شارژی.

بعد از فرم این‌ها رو چک کن: تعداد سطح‌های شدت (حداقل سه)، گرمایش، مدت کارکرد با هر شارژ، وزن و اینکه دسته یا فرم بدنه اجازه می‌ده بدون کمک کسی به کمر و پشت شونه‌ات برسی یا نه. اگه کار با دستگاه راحت نباشه، احتمالاً کمتر ازش استفاده می‌کنی.

اشتباه‌های رایج

اول، خرید فقط بر اساس تعداد سری و حالت؛ کیفیت موتور و فشار مهم‌تر از تنوعه. دوم، استفاده روی ستون فقرات، پشت زانو، شکم در بارداری و ناحیه آسیب‌دیده. سوم، شروع با بالاترین شدت. چهارم، انتظار لاغری موضعی؛ ماساژور چربی نمی‌سوزونه و جای تمرین و رژیم رو نمی‌گیره.

نکته کاربردی

هر جلسه معمولاً ده تا بیست دقیقه‌ست و روی هر گروه عضلانی یکی دو دقیقه کافیه. اگه ناحیه بعد از ماساژ حساس شد، شدت رو کم کن و بین دو نوبت فاصله بنداز.